Kilka słów o słodzikach

Na rynku dostępnych jest wiele zamienników sacharozy, znanej powszechnie jako cukier biały. Aż trudno wybrać ten, który będzie dla nas odpowiedni. Mamy słodziki naturalne i syntetyczne. W formie proszku, kryształków czy pastylek. Który będzie najlepszy? Czym się różnią? Na te i inne pytania spróbujemy odpowiedzieć poniżej.

Tak samo jak sacharoza, wszystkie jej zamienniki powinny być używane z umiarem. Słodziki można podzielić na naturalne i syntetyczne. Do pierwszych zaliczamy: stewię, ksylitol i erytrytol, do syntetycznych natomiast, m.in. aspartam, sacharynian i cyklaminian sodu.

Aspartam można znaleźć w wielu produktach o obniżonej zawartości cukru, w napojach bezkalorycznych, a nawet w lekach. Słodszy o około 150-200 razy niż cukier, zawiera w sobie trzy substancje naturalnie występujące w pożywieniu. Są to: kwas asparginowy, fenyloalanina i alkohol metylowy.

Sacharyna, tak jak aspartam, wykorzystywana jest w produktach bez- lub niskokalorycznych. Jest to biały krystaliczny proszek, który dobrze rozpuszcza się w wodzie. Źródła podają, że jest od 200 do 700 razy słodsza od sacharozy. Sacharyna zostawia w ustach gorzki metaliczny posmak, dlatego często występuje obok innych słodzików w danym produkcie.

Cyklaminian sodu jest mniej znany od dwóch opisanych wcześniej substancji, ale równie często wykorzystywany w produktach o obniżonej kaloryczności. m.in. w odżywkach białkowych i napojach izotonicznych. Jest słodszy od sacharozy o około 30 do 50 razy.

To, w wielkim skrócie, kilka słodzików syntetycznych, z którymi możemy się zetknąć w składzie kupowanych produktów. Nie ma jednoznacznych informacji czy słodziki syntetyczne są dla człowieka bezpieczne czy może powinno się ich unikać. Wnioski jakie można wyciągnąć z dostępnych informacji na ich temat są takie, że stosowane z umiarem są bezpieczne. Jednak coraz większa świadomość wpływu spożywanego pokarmu na zdrowie człowieka oraz coraz większa chęć spożywania naturalnych pokarmów przez konsumentów, powoduje, że coraz chętniej sięgamy po naturalne zamienniki cukru takie jak: stewia, ksylitol czy erytrytol.

Stewia, o wiele słodsza od sacharozy, z posmakiem lukrecji, przez niektórych uwielbianym, a przez innych unikanym. Jest idealnym dodatkiem do zimnych i gorących napojów, a także deserów, ciast, jogurtów i sosów. Stewia to wyizolowane słodkie składniki liści stewii, rośliny, która nieprzetworzona ma raczej gorzki smak.  Stewia nie ma wpływu na stężenie glukozy we krwi, jest bezkaloryczna i ma zerowy indeks glikemiczny. Może być stosowana przez osoby z chorobą cukrzycową oraz na niskokalorycznej diecie.

Ksylitol, oryginalnie produkowany z kory brzozy i dlatego często nazywany cukrem brzozowym, teraz coraz częściej pozyskiwany jest z kukurydzy. Naturalnie występujący w niektórych owocach i grzybach, należy do grupy alkoholi cukrowych. Ksylitol często dodawany jest do gum do żucia, niskokalorycznych słodyczy, past do zębów i innych produktów higieny jamy ustnej oraz żywności przyjaznej cukrzykom. Ksylitol jest niskokaloryczny, w 1g dostarcza nam 2,4 kcal, dla porównania – 1g cukru ma 4 kcal. Zaleca się stosować do 15g ksylitolu dziennie – około 3 łyżeczek. Indeks glikemiczny ksylitolu wynosi 8.

Erytrytol to naturalna substancja słodząca o słodyczy sięgającej 60–80 proc. sacharozy. Jest krystaliczny, biały i bezwonny, na etykietach oznaczany jako E 968. Erytrytol naturalnie występuje w wielu owocach (np. gruszki, melony, winogrona), w niektórych wodorostach i w czerwonym winie. Erytrytol to blisko zerowa kaloryczność i zerowy indeks glikemiczny.

Wszystkie trzy, stewia, ksylitol i erytrytol, należą do substancji nie powodujących próchnicy zębów, a nawet mogą przyczynić się do jej zatrzymania, ponieważ potrafią zatrzymać reakcje zachodzące w ustach, które wywołują próchnicę.

Wybór odpowiedniego słodzik nie jest łatwy. Na szczęście mamy łatwy dostęp do informacji, na których podstawie możemy zrobić listę za i przeciw wspomnianych substancji słodzących i wybrać tą, która najbardziej nam odpowiada.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *